Cerpen Bahasa Using Banyuwangi, Judul: Apes

Cerpen Bahasa Using Banyuwangi, VIVA Banyuwangi –Abang kuninge langit sore iki, barengi ati kang sulaya. Nyawang Kang Mansur hang lumah-lumah ana ring pelanca bale umah.

Kaya sing duwe pikiran, kelendi kesok iki apa magih ana kang didang apa using.

Apa magih ana kang dienggo nguweni sangune anak sekolah apa sing.

Bisane mung mecegrek, ana kang dipangan ya milu mangan.

Seng ana, ya golet dhewek ya dipangan dhewek.

Heem kelendi endani lakinisun iki. Aranisun Sariyatik.

Wis umah-umah ambi Kang Mansur suwene 35 taun. Urip katon sing ana ubahe.

Dudu kerana isun kurang sukur nang Pengeran.

Taping yo sun rasakaken, urip ambi Kang Mansur mung bisa cukup dipangan.

Masiyo ta hang golet picis kadang yo isun.

Dhung Kang Mansur wis muni lara boyok, iku berarti Iyane wis sing melaku megawe.

Mergane picis ulihe megawe engsoren musti bisa dienggo belanja rong dina.

Kerana kahanan iku muko, Isun yo kudu bisa golet picis, masiyo ta mung buruh nyithak kerupuk utawa dhung kongan yo adol pecelan ring umah.

Bang bang wetan wis gemantung. Isun wis mangkat nyepak-nyepakaken bahan-bahan kanggone olah lonthong.

Godhong sun suweki lan sun kusuti. Uga beras sun lebokaken ring jerone godhong kang wis diculepi semat.

Sun etap ring panci uga sun wani banyu rada akeh.

Idhing-idhing Kang Mansur tangi turu metu teka kamar.

Marek nyang bengahan lan nyethik geni. Dhung wayang kang gedigu, Isun yo welas.

“Kang engko rada padhang, ayok nyang Pasar Banyuwangi.” Ajak Isun.

Kang Mansur mung manggut sing semaur. Lonthong wis mangkat mateng.

Sun entas lan sun jejer ring irig. Srengenge wis katon padhang.

Isun arep berangkat menyang pasar.

Sun dheleng kang Mansur lumah-lumah ring pelanca bale umah.

“Ayok Kang berangkat.” “Iya dhik.” Ambi ngadek melaku ngetokaken sepeda motor tuwek.

“Heeerrrr.” Suwarane sepedae Holik keponakan Isun teka.

“Lik, nyilih sepedae yo, ngeteraken bibik iro nyang Pasar.” Ucape Kang Mansur.

“Nggeh niki.” Isun kaya sing enak ati.